header image
Home arrow Columns arrow Stoplicht
Stoplicht

Er zijn veel onderwerpen die voeding geven aan discussies. Mijn moeder zei vroeger tegen mij: “ga nooit een twistgesprek aan over politiek of geloof want dat is bij voorbaat een verloren zaak”. Op school speelde dat  “..Nou,wat vind jij ervan?..”. Dan haalde ik mijn schouders op en zei: “..kweenie..”.
Dat heb ik lang volgehouden. Tot iemand iets vertelde wat echt pertinent niet waar was. Kijk, iedereen heeft recht op zijn eigen mening maar er is slechts één waarheid. Enfin, nou je kun weer redetwisten over wat de waarheid is, dan ben je echter weer bij terug ‘AF’.

In mijn optiek zijn daarom ook allerlei regeltjes bedacht om niet te hoeven discussiëren. Een voorbeeld hiervan vind ik de verkeersregels. Op de basisschool wordt geleerd hoe het moet en later leren ze hoe het NIET moet. In plaats van de uitgestoken hand wordt de opgestoken middelvinger gebruikt! Op deze ‘discrete’ manier worden anderen gewezen op hun tekortkomingen in het verkeer. Hoewel allerlei regels, borden en tekens op de weg aangeven wie er voorrang heeft, is de ziel van ons verkeerssysteem toch het verkeerslicht. Maar is het nou een verkeerslicht of een stoplicht ??

De rode lampen bij spoorwegovergangen zijn wel degelijk stoplichten. Die hebben echter maar één kleur. Een standaard verkeerslicht heeft drie kleuren: rood, geel en groen. Mensen zeggen dat ze door het oranje zijn gereden maar dat is dus eigenlijk geel. Soms lijkt het wel een eeuwigheid dat ik moet wachten voor een STOPlicht. Ik erger me daar groen en geel aan maar dat helpt niet. Enkel het maagzuur stijgt naar het ‘rode’ niveau. Mijn sweethart doet er nog een schepje bovenop door te zeggen dat ze die STOPlichten speciaal voor mij daar hebben neergezet. Voor mij is dus een verkeerslicht heel vaak een stoplicht.

Laatst reden we een toertocht met BRABANTIA waarvan een stukje dwars door Eindhoven ging. Deze plaats wordt niet voor niets de lichtstad genoemd. Om de haverklap stond er zo’n rood-geel-groen elektronische verkeersregelaar. Hier hadden ze nog nooit van de ‘groene golf’ gehoord. Het was zondagmorgen 09.00 uur. Geen kip op de weg. Daar stonden we dan in afwachting van de verlossende kleur. Voor ons gevoel bleef het maar op rood staan tot iemand zei: “Komop, dit is BRABANTIA-groen” en fietste aan. De rest volgde als makke schapen.

Ik hou van BRABANTIA-groen!

Column: 18-01
Columnist: 

Johan

 

Mededelingen

Hoofdsponsors
 
Banner
Banner
Banner